Πιστεύω πως τρία κυρίως είναι τα μεγάλα ζητήματα που θα απασχολήσουν έντονα τα αμέσως επόμενα χρόνια ολόκληρο τον πλανήτη και την Ευρωπαϊκή Ένωση (Μετανάστευση, Διεθνής Ασφάλεια, Περιβάλλον), τα οποία έχουν χαρακτήρα οικουμενικό και συγχρόνως ολωτικό και χρήζουν πολιτικής, διεθνούς πρόνοιας και συνεννόησης.

1) ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

 Με την παρούσα  βαθειά και μακράς διάρκειας οικονομική κρίση η οποία μαστίζει ολόκληρο τον πλανήτη, η μαζική μετανάστευση φτωχών ανέργων, κυρίως από τις χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου προς τις χώρες της λεγόμενης Δύσης, θα πάρει τέτοιες διαστάσεις που δεν έχουν το όμοιό τους μέχρι σήμερα, με προβλέψιμες ωστόσο συνέπειες στην πληθυσμιακή ανακατάταξη των λαών αν αφήσουμε να καταρρεύσουν οι οικονομίες τους.

Γνωστό και πρόσφατο είναι σε μας το παράδειγμα της Αλβανίας μετά την κατάρρευσή της το 1990 με την αθρόα και παράνομη μαζική μετανάστευση του μισού περίπου πληθυσμού της, κυρίως στη χώρα μας, στην Ιταλία και σ’ άλλες χώρες της Δύσης. Κανένα εμπόδιο δεν τους σταμάτησε στην αναζήτηση τροφής και μεροκάματου.

Μια νέα μετανάστευση από την Κίνα, την Ινδία και τις χώρες της ευρύτερης Ανατολής, πλην της Ιαπωνίας, δεν θα μπορέσει να τη σταματήσει οποιαδήποτε αστυνομική ή στρατιωτική δύναμη, ούτε τα απαράδεκτα και απάνθρωπα μέτρα τύπου «σκούπας» που εφαρμόστηκαν στη χώρα μας τη δεκαετία του 1990 και μάλιστα με επιδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Η χώρα μας αποτελεί και θα είναι στο μέλλον η πρώτη από τις Δυτικές χώρες που θα δέχεται σαν γέφυρα τους μετανάστες που θα έχουν προορισμό τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

 Η αντιμετώπιση της μαζικής και ανεξέλεγκτης μετανάστευσης μπορεί να υπάρξει μόνο με άμεση και ουσιαστική αναδιανομή του παγκόσμιου παραπανίσιου και αδρανούς πλούτου που είναι συσσωρεμένος σε οικονομικούς φορείς και άτομα.

2. ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑ

Με τη μέχρι τώρα μονομερή-τυχοδιωκτική συμπεριφορά ΝΑΤΟ-Αμερικής και την μείωση του ρόλου του ΟΗΕ, έχουμε την εμπειρία και τη διαπίστωση ότι ο ρόλος του ΟΗΕ είναι ανεπαρκής έως ανύπαρκτος, με τραγικές και καταστροφικές συνέπειες για χώρες και λαούς που με τον έναν ή άλλο τρόπο εμπλέκονται σε εμπόλεμη κατάσταση. Χρειάζεται λοιπόν η ουσιαστική ενίσχυση του ρόλου του ΟΗΕ κ.α. διεθνών οργανισμών και δραστική μείωση των εξοπλισμών, με διάθεση των κονδυλίων αυτών σε παραγωγικές και αναπτυξιακές επενδύσεις.

 Εδώ ο περιορισμός μέχρι και κατάργηση του ρόλου του ΝΑΤΟ με παράλληλη ανάπτυξη μηχανισμών ασφάλειας της Ε.Ε. πάντα μέσα στο γενικότερο σχεδιασμό του ΟΗΕ, είναι αναγκαία συνθήκη για να πετύχει το πρώτο εγχείρημα.

3. ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Έχουμε μεγαλύτερη από κάθε άλλη φορά συσσώρευση κινδύνων σε σημείο να απειλούν την ύπαρξη του ίδιου του πλανήτη(βλ. Γιώργου Γραμματικάκη-Η Κώμη της Βερενίκης, πριν από 15 χρόνια, «Ο πλανήτης γη βρίσκεται στην τροχιά του μελλοθάνατου ενώ έχει περιθώριο ζωής για άλλα 35 δις χρόνια»).

Οι κίνδυνοι δεν προέρχονται μόνο από την αδικαιολόγητα συνεχιζόμενη αλόγιστη χρήση των ρυπογόνων πηγών ενέργειας(κυρίως πετρελαίου και άνθρακα), που τα αποθέματά τους είναι λίγα έτσι κι αλλιώς. Η διαφαινόμενη επικίνδυνη πολιτική εκ νέου μαζικής χρήσης της πυρηνικής ενέργειας ως τέτοιας, μαζί με τους ανεξέλεγκτους πλέον τρόπους παραγωγής χημικών και πυρηνικών όπλων από χώρες ή και άτομα και ομάδες ατόμων, επιτείνουν και συσσωρεύουν τις προϋποθέσεις καταστροφής του πλανήτη μέσα από μια γενικότερη σύγκρουση.

Μοναδική διέξοδος είναι η άμεση στροφή στην έρευνα και μαζική φθηνή παραγωγή των εναλλακτικών μορφών ενέργειας(ηλιακή, αιολική, γεωθερμική κ.α.)

Ο πλανήτης, η Ε.Ε. και η χώρα μας έχουν τη δυνατότητα να δεχθούν και να φιλοξενήσουν υπερδιπλάσιους πληθυσμούς, είτε στις χώρες που γεννιούνται οι άνθρωποι, είτε με αναγκαίες μεταναστεύσεις και ανταλλαγές πληθυσμών, αρκεί διεθνώς, στην Ε.Ε. και στη χώρα μας να εφαρμοστούν προνοητικές πολιτικές που θα έχουν σαν στόχο την εξυπηρέτηση όλων των πολιτών του πλανήτη.

Τον πλανήτη ΓΗ  που μπορεί να αποτελεί μια αστρική σκόνη μέσα στο σύμπαν μας(όπως προσδιορίζεται από τους αστροφυσικούς επιστήμονες), όμως για μας τους πολίτες της Γης που τον κατοικούμε είναι το σπίτι μας και πρέπει να τον σώσουμε από την επερχόμενη καταιγίδα. Γιατί διαφορετικά, όπως είπε χαρακτηριστικά πριν από χρόνια ο 4^ος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο Τεντ Τέρνερ, μετά την αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας που έκανε εξ αιτίας του χωρισμού του από την Τζέην Φόντα, «όλοι, φτωχοί και πλούσιοι, μπορεί να τα χάσουμε όλα, μαζί και τον εαυτό μας από τη μια στιγμή στην άλλη αν δε βοηθήσουμε τις φτωχές χώρες του τρίτου κόσμου, αν δεν καταργήσουμε τα πυρηνικά και τα υπέρογκα εξοπλιστικά προγράμματα, αν δεν προστατέψουμε τον πλανήτη από την υπερθέρμανση του περιβάλλοντος με εναλλακτικές μορφές ενέργειας».

Και βέβαια μπορεί να πει κανείς «τι μπορώ να κάνω εγώ σαν άτομο αφού, αν η Γη είναι μια αστρική σκόνη στο σύμπαν, ο καθένας μας ως ύλη είναι μια απειροελάχιστη μάζα αστρικής σκόνης»;   

Ναι αλλά αφού η φύση μας έδωσε το μυαλό και τη δυνατότητα να παρατηρούμε και να διερευνούμε ολόκληρο το σύμπαν από τη γέννησή του, μπορεί ως ύλη να είμαστε το έλασσον, συγχρόνως όμως με τη λειτουργία του «κοινωνικού» εγκεφάλου, είμαστε και το άπαν.

Και αν το μυαλό μας είναι το άπαν, ας πυροδοτήσει τη λειτουργία και εκείνων των εγκεφαλικών κυττάρων της αρετής που είναι αδρανή, λόγω της γενικότερης αρνητικής ροπής που αποτελεί την αιτία της κακής ή ανεπαρκούς λειτουργίας μας και μας οδηγεί ολοένα και περισσότερο σε συνθήκες γενικής οικονομικής και κοινωνικής κρίσης όπως η σημερινή.